មេរៀនទី៧៖ ការបំប្លែងទៅឌីជីថល និង Georeferencing¶

ព័ត៌មានមេរៀន

រយៈពេលបង្រៀនដែលស្នើ៖ ៣ ម៉ោង · មេរៀនទី ៧ ក្នុងចំណោម ១៥

ព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រដ៏មានតម្លៃជាច្រើននៅកម្ពុជា នៅតែស្ថិតលើក្រដាស៖ ផែនទីសុរិយោដីចាស់ ប្លង់ក្រុង ផែនទីប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ។ ក្រៅពីនេះ វត្ថុជាច្រើនមើលឃើញលើរូបភាពផ្កាយរណប ប៉ុន្តែមិនទាន់មានជាស្រទាប់វ៉ិចទ័រ។

មេរៀននេះបង្រៀនដំណើរការពីរ៖ Georeferencing ដែលផ្ដល់ទីតាំងពិតដល់រូបភាពដែលគ្មាន CRS និង ការបំប្លែងទៅឌីជីថល (Digitizing) ដែលគូររូបរាងពីរូបភាពទៅជាវ៉ិចទ័រ។

៧.១. គោលបំណងសិក្សា¶

បន្ទាប់ពីបញ្ចប់មេរៀន និស្សិតអាច៖

ពន្យល់គោលបំណង និងជំហាននៃ Georeferencing។
ជ្រើស និងចែកចាយចំណុចបញ្ជា (GCP) ឱ្យបានល្អ។
បែងចែកការបំប្លែង Polynomial 1 2 3 និងចំនួន GCP អប្បបរមា។
បកស្រាយកំហុស RMS និងពន្យល់ហេតុអ្វីត្រូវមានចំណុចពិនិត្យ។
ពន្យល់ក្បួនការគូសវ៉ិចទ័រ៖ មាត្រដ្ឋាន ចំណុចកំពូល Snapping និងឋានលេខា។

ចំណេះដឹងមុនត្រូវមាន¶

ខ្លឹមសារមេរៀនទី២៖ ធរណីមាត្រ និងកំហុសឋានលេខា។
ខ្លឹមសារមេរៀនទី៦៖ ភាពត្រឹមត្រូវ និងកំហុសលម្អៀង។
CRS និង UTM (សៀវភៅទី១)។

៧.២. ស្ថានភាពបើកមេរៀន៖ ផែនទីក្រដាសចាស់របស់ក្រុងកំពង់ឆ្នាំង¶

ការិយាល័យស្រុកមានផែនទីក្រដាសចាស់ដែលបង្ហាញផ្លូវ និងទន្លេរបស់ក្រុងកំពង់ឆ្នាំង។ គេស្កេនវាជាឯកសារ JPG។ ពេលបើកក្នុង QGIS រូបភាពលេចឡើងនៅកូអរដោនេ (០, ០) ឆ្ងាយពីកម្ពុជា ហើយវាក៏រៀងបន្តិចដែរ ព្រោះក្រដាសមិនដាក់ត្រង់ពេលស្កេន។

ផែនទីនោះមានសញ្ញាបូក (+) នៃក្រឡាកូអរដោនេ UTM រៀងរាល់ ២ គីឡូម៉ែត្រ។ តើយើងប្រើសញ្ញាទាំងនោះដើម្បីដាក់រូបភាពឱ្យត្រូវទីតាំងបានដូចម្ដេច?

សំណួរដែលមេរៀននេះឆ្លើយ៖

តើត្រូវជ្រើសចំណុចបញ្ជាប៉ុន្មាន និងនៅកន្លែងណា?
តើការបំប្លែងប្រភេទណាសមស្រប?
ពេល QGIS បង្ហាញ RMS = ២,៣ តើយើងទុកចិត្តលទ្ធផលបានឬទេ?

៧.៣. ទ្រឹស្ដីស្នូល¶

៧.៣.១. Georeferencing ជាអ្វី¶

Georeferencing គឺជាការកំណត់ទំនាក់ទំនងរវាងកូអរដោនេរូបភាព (ជួរឈរ ជួរដេក ជាភីកសែល) និងកូអរដោនេពិភពពិត (ឧ. Easting Northing ក្នុង EPSG:32648)។

ដំណើរការ៖

រកចំណុចដែលស្គាល់ទីតាំងទាំងក្នុងរូបភាព និងលើដី ហៅថា ចំណុចបញ្ជា (Ground Control Point, GCP)។
សម្រាប់ GCP នីមួយៗ កត់ត្រា (ភីកសែល X Y) ↔ (Easting Northing)។
គណនាសមីការបំប្លែងពី GCP ទាំងអស់។
អនុវត្តសមីការលើភីកសែលទាំងអស់ ហើយបង្កើតរ៉ាស្ទ័រថ្មីដែលមាន CRS (resampling)។

ប្រភព GCP ល្អ៖ ក្រឡាកូអរដោនេដែលបោះពុម្ពលើផែនទី (ល្អបំផុត) · ចំណុចប្រសព្វផ្លូវ ស្ពាន ជ្រុងអគារ ដែលមិនប្ដូរតាំងពីផែនទីត្រូវបានធ្វើ · ចំណុចវាស់ដោយ GNSS។ ជៀសវាង៖ ខ្សែទឹកទន្លេ (ប្ដូររៀងរាល់ឆ្នាំ) ដើមឈើ និងព្រំស្រែ។

រូបទី៧.១៖ Georeferencing៖ ចំណុចបញ្ជា (GCP) ភ្ជាប់ទីតាំងក្នុងរូបភាព ទៅកូអរដោនេពិភពពិត ដើម្បីគណនាសមីការបំប្លែង។

៧.៣.២. ការបំប្លែង និង GCP អប្បបរមា¶

ការបំប្លែង	អ្វីដែលវាកែបាន	GCP អប្បបរមា	ពេលប្រើ
Helmert	រំកិល បង្វិល មាត្រដ្ឋានតែមួយ	២	រូបភាពមិនរៀង
Polynomial 1 (Affine)	ខាងលើ + មាត្រដ្ឋាន X Y ខុសគ្នា + រៀងទ្រេត	៣	ផែនទីស្កេន ភាគច្រើន
Polynomial 2	ខាងលើ + ការរៀងកោង	៦	ក្រដាសរួញ ផែនទីចាស់ខូច
Polynomial 3	ការរៀងកោងស្មុគស្មាញ	១០	កម្រប្រើ
Thin plate spline	បង្ខំឱ្យត្រូវ GCP គ្រប់ចំណុច	ច្រើន	ផែនទីរៀងមិនទៀងទាត់

ក្បួនជាក់ស្ដែង៖ ចាប់ផ្ដើមដោយ Polynomial 1 ជាមួយ GCP ៨ ទៅ ១២ ដែលរាយពេញផែនទី។ ប្ដូរទៅ Polynomial 2 លុះត្រាតែមានភស្តុតាងថាផែនទីរៀងកោង ហើយមាន GCP គ្រប់គ្រាន់។

ការចែកចាយ GCP សំខាន់ដូចចំនួនដែរ។ GCP ដែលប្រមូលផ្ដុំនៅកណ្ដាល ធ្វើឱ្យជ្រុងផែនទីខុសខ្លាំង ទោះ RMS ទាបក៏ដោយ។

រូបទី៧.២៖ ចំនួន GCP ដូចគ្នា (៨) ប៉ុន្តែការចែកចាយខុសគ្នា។ GCP ដែលប្រមូលផ្ដុំ ធ្វើឱ្យតំបន់ឆ្ងាយ ជាពិសេសជ្រុងផ្ទុយ មានកំហុសធំ ទោះ RMS ទាបក៏ដោយ។

៧.៣.៣. កំហុស RMS និងចំណុចពិនិត្យ¶

ក្រោយគណនាសមីការ GCP នីមួយៗមាន កំហុសសំណល់ (Residual) គឺចម្ងាយរវាងទីតាំងដែលអ្នកបញ្ចូល និងទីតាំងដែលសមីការព្យាករ។ RMS error ជាឫសការ៉េនៃមធ្យមការ៉េកំហុសទាំងនោះ។

RMS ធំ ព្រោះ GCP មួយមានកំហុសធំ → ពិនិត្យ ហើយចុចម្ដងទៀត ឬលុប GCP នោះ។
RMS ទាប មិនធានា ថាផែនទីត្រឹមត្រូវទេ។ ជាមួយ GCP ស្មើចំនួនអប្បបរមា RMS = ០ ជានិច្ច ព្រោះសមីការឆ្លងកាត់ចំណុចទាំងអស់។

ដើម្បីដឹងកំហុសពិត ត្រូវទុក GCP ខ្លះ មិនប្រើក្នុងការគណនា ហៅថា ចំណុចពិនិត្យ (Check points) ហើយវាស់កំហុសលើចំណុចទាំងនោះ។

ពិសោធន៍៖ ចំណុចបញ្ជា និង RMS

GCP មួយត្រូវបានចុចខុសទីតាំង។ រកវាពីតារាងកំហុស បិទវា ហើយប្រៀបធៀប RMS។ បន្ទាប់មក ប្ដូរទៅ Polynomial ២ ជាមួយ GCP តែ ៦ ហើយមើលកំហុសលើចំណុចពិនិត្យ។

៧.៣.៤. ការគូសវ៉ិចទ័រ (Digitizing)¶

Digitizing គឺជាការគូរវត្ថុលើរូបភាព (ផែនទី georeferenced ឬរូបភាពផ្កាយរណប) ដើម្បីបង្កើតស្រទាប់វ៉ិចទ័រ។

ក្បួនសំខាន់៖

កំណត់មាត្រដ្ឋានគូរ មុនចាប់ផ្ដើម ហើយគូរនៅមាត្រដ្ឋាននោះជានិច្ច (ឧ. ១:៥ ០០០)។ ពង្រីកខ្លាំងពេក ធ្វើឱ្យគូរតាមភីកសែលរំខាន។ បង្រួមពេក ធ្វើឱ្យបាត់ព័ត៌មាន។
ចំណុចកំពូល ដាក់នៅពេលរូបរាងប្ដូរទិស មិនមែនរៀងរាល់ ២ ម៉ែត្រទេ។
Snapping ធ្វើឱ្យចុងបន្ទាត់ និងព្រំពហុកោណជាប់គ្នាពិតប្រាកដ ដើម្បីជៀសវាងកំហុស undershoot overshoot និងចន្លោះស្ដើង (sliver) ក្នុងមេរៀនទី២។
Avoid overlap សម្រាប់ពហុកោណជាប់គ្នា (ក្បាលដី ឃុំ)។
បំពេញគុណលក្ខណៈភ្លាមៗ ពេលគូររួច ដោយប្រើទម្រង់ (មេរៀនទី៦)។

ពិសោធន៍៖ ចំនួនចំណុចកំពូល

បង្កើនកម្រិតអត់ធ្មត់ ហើយសង្កេតចំនួនចំណុច និងប្រវែងស្ទឹង។ តើចំណុចប៉ុន្មានភាគរយដែលអាចលុបបាន ដោយរូបរាងស្ទើរមិនប្ដូរ?

ពេលគូរតិចពេក ស្ទឹងខ្លីជាងពិត ហើយកោងតូចៗបាត់។ ពេលគូរច្រើនពេក ឯកសារធំ ហើយកំហុសដៃរបស់អ្នកគូរក្លាយជា «ព័ត៌មាន» ក្លែងក្លាយ។

៧.៣.៥. ដែនកំណត់នៃទិន្នន័យដែលគូរពីផែនទីចាស់¶

ស្រទាប់ដែលគូររួច ទទួលមរតកកំហុសទាំងអស់ពីប្រភព៖

កំហុសសរុប ≈ កំហុសផែនទីដើម + កំហុសស្កេន/Georeferencing + កំហុសគូរ

ផែនទីមាត្រដ្ឋាន ១:៥០ ០០០ ដែលគូសដោយដៃ មានភាពត្រឹមត្រូវប្រហែល ០,៥ មម លើក្រដាស ស្មើ ២៥ ម លើដី។ ទោះ Georeferencing ល្អឥតខ្ចោះ ក៏ស្រទាប់ដែលគូរមិនអាចត្រឹមត្រូវជាង ២៥ ម បានដែរ។

ត្រូវកត់ត្រានៅក្នុងមេតាទិន្នន័យ៖ ផែនទីប្រភព មាត្រដ្ឋាន ឆ្នាំ ចំនួន GCP ប្រភេទការបំប្លែង RMS និងមាត្រដ្ឋានគូរ។

៧.៤. ឧទាហរណ៍ដែលបានដោះស្រាយ៖ Georeference ផែនទីក្រុងកំពង់ឆ្នាំង¶

ផែនទីស្កេនមានសញ្ញាបូក ១៦ (៤ × ៤) រៀងរាល់ ២ គម ក្នុង UTM 48N។ ១ ភីកសែលស្មើប្រហែល ១០ ម លើដី។ (ផែនទីនេះប្រើក្នុង លំហាត់ទី៧)។

រូបទី៧.៣៖ ផែនទីស្កេនក្រុងកំពង់ឆ្នាំងដែលប្រើក្នុងលំហាត់ទី៧។ រូបភាពរៀង ៣,២° ហើយមានសញ្ញាបូក ១៦ នៃក្រឡា UTM រៀងរាល់ ២ គម ដែលអាចប្រើជា GCP។

ជំហានទី១៖ ជ្រើស GCP¶

ប្រើសញ្ញាបូក ៩ ដែលរាយពេញផែនទី៖ ជ្រុងទាំងបួន ពាក់កណ្ដាលគែមទាំងបួន និងកណ្ដាល។ ទុក ៣ ទៀតជាចំណុចពិនិត្យ។ សញ្ញា 464E 1356N ត្រូវបញ្ចូលជា X = 464000 · Y = 1356000។

ជំហានទី២៖ ជ្រើសការបំប្លែង¶

ផែនទីត្រូវបានបង្វិលពេលស្កេន ប៉ុន្តែក្រដាសមិនរួញ។ Polynomial 1 ត្រូវការ GCP ៣ ហើយយើងមាន ៩ ដែលផ្ដល់ «កម្រិតសេរីភាព» គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់រកកំហុស។

ជំហានទី៣៖ អាន RMS¶

ឧបមាថា RMS = ២,៣ ភីកសែល ហើយ GCP មួយមានកំហុស ៦ ភីកសែល ខណៈផ្សេងទៀតតិចជាង ១។ GCP នោះទំនងជាចុចខុស។ ក្រោយចុចម្ដងទៀត RMS ធ្លាក់មក ០,៦ ភីកសែល (ប្រហែល ៦ ម)។

ជំហានទី៤៖ ពិនិត្យដោយចំណុចពិនិត្យ¶

វាស់កំហុសលើចំណុចពិនិត្យទាំង ៣៖ ៥ ម · ៨ ម · ៧ ម។ ប្រហាក់ប្រហែល RMS ដូច្នេះការបំប្លែងមិន overfit ទេ។ ត្រួត Kh_Lake_n_Mekong ពីលើ ដើម្បីពិនិត្យដោយភ្នែកផងដែរ។

សេចក្ដីសន្និដ្ឋានដែលសមស្រប¶

«ផែនទីស្កេនត្រូវបាន Georeference ដោយ Polynomial 1 និង GCP ៩ ជាមួយ RMS ប្រហែល ០,៦ ភីកសែល (≈ ៦ ម) និងកំហុសលើចំណុចពិនិត្យ ៥ ទៅ ៨ ម។ ស្រទាប់ដែលគូរពីវា សមស្របសម្រាប់ផែនទីមាត្រដ្ឋានក្រុង មិនមែនសម្រាប់វាស់ព្រំក្បាលដីទេ។»

អ្វីដែលយើងមិនអាចសន្និដ្ឋាន

យើងមិនអាចសន្និដ្ឋានថាផ្លូវដែលគូរត្រឹមត្រូវ ៦ ម ទេ។ RMS វាស់តែភាពស៊ីគ្នារវាងរូបភាព និងក្រឡាកូអរដោនេ។ វាមិនវាស់ថាអ្នកធ្វើផែនទីដើម គូសផ្លូវត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណា ឬផ្លូវបានប្ដូរទីតាំងតាំងពីពេលនោះទេ។

៧.៥. សកម្មភាពអនុវត្ត¶

លំហាត់នេះស្ថិតក្នុងសៀវភៅអនុវត្ត

ការអនុវត្តលើ QGIS សម្រាប់មេរៀននេះស្ថិតក្នុង លំហាត់ទី៧។

និស្សិតធ្វើលំហាត់នេះ ដោយខ្លួនឯង នៅក្រៅម៉ោងរៀន។

៧.៦. ការយល់ច្រឡំដែលត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន¶

១. «RMS កាន់តែទាប កាន់តែល្អ ជានិច្ច» RMS = ០ ជាមួយ GCP អប្បបរមា មិនមានន័យថាត្រឹមត្រូវទេ។ ត្រូវមើលកំហុសលើចំណុចពិនិត្យ។

២. «Polynomial ខ្ពស់ តែងល្អជាង» Polynomial ខ្ពស់ពត់រូបភាពឱ្យត្រូវ GCP ប៉ុន្តែអាចបង្ខូចតំបន់ដែលគ្មាន GCP ជាពិសេសជ្រុង។

៣. «GCP ច្រើន គឺគ្រប់គ្រាន់» GCP ២០ ដែលប្រមូលផ្ដុំនៅកណ្ដាលក្រុង អាក្រក់ជាង GCP ៨ ដែលរាយពេញផែនទី។

៤. «ទន្លេជា GCP ល្អ ព្រោះមើលឃើញច្បាស់» ខ្សែទឹក និងកោះប្ដូររៀងរាល់ឆ្នាំ។ ប្រើក្រឡាកូអរដោនេ ស្ពាន ចំណុចប្រសព្វផ្លូវ។

៥. «ទិន្នន័យដែលគូរពីផែនទីចាស់ ត្រឹមត្រូវដូចការវាស់ថ្មី» កំហុសផែនទីដើម ស្កេន Georeferencing និងការគូរ បូកបញ្ចូលគ្នា។ ផែនទី ១:៥០ ០០០ មានកំហុសប្រហែល ២៥ ម មុនអ្នកចាប់ផ្ដើម។

៧.៧. សេចក្ដីសង្ខេបមេរៀន¶

Georeferencing ភ្ជាប់កូអរដោនេរូបភាពទៅកូអរដោនេពិភពពិតតាមរយៈ GCP។ Polynomial 1 ត្រូវការ GCP យ៉ាងតិច ៣ ហើយសមស្របសម្រាប់ផែនទីស្កេនភាគច្រើន។ GCP ត្រូវរាយពេញផែនទី ហើយត្រូវមានចំណុចពិនិត្យ ព្រោះ RMS ទាបមិនធានាភាពត្រឹមត្រូវ។

Digitizing បង្កើតវ៉ិចទ័រពីរូបភាព ដោយប្រើមាត្រដ្ឋានថេរ Snapping និងទម្រង់គុណលក្ខណៈ។ ភាពត្រឹមត្រូវនៃលទ្ធផលមិនអាចល្អជាងផែនទីប្រភពទេ។

គំនិតស្នូលនៃមេរៀន

Georeferencing មិនធ្វើឱ្យផែនទីចាស់ «ត្រឹមត្រូវ» ទេ។ វាគ្រាន់តែដាក់ផែនទីនោះនៅកន្លែងត្រឹមត្រូវ ជាមួយកំហុសទាំងអស់ដែលវាមាន។

៧.៨. ពាក្យគន្លឹះខ្មែរ–អង់គ្លេស¶

ពាក្យខ្មែរ	ពាក្យអង់គ្លេស	អត្ថន័យខ្លី
ការកំណត់ទីតាំងរូបភាព	Georeferencing	ភ្ជាប់រូបភាពទៅ CRS
ចំណុចបញ្ជា	Ground Control Point (GCP)	ចំណុចស្គាល់ទីតាំងទាំងពីរ
ការបំប្លែង	Transformation	សមីការពីភីកសែលទៅកូអរដោនេ
កំហុសសំណល់	Residual	កំហុសនៃ GCP មួយ
កំហុស RMS	RMS error	កំហុសមធ្យមនៃ GCP ទាំងអស់
ចំណុចពិនិត្យ	Check point	GCP មិនប្រើគណនា សម្រាប់វាស់កំហុស
ការគូសវ៉ិចទ័រ	Digitizing	គូររូបរាងពីរូបភាព
ការចាប់ជាប់	Snapping	ធ្វើឱ្យចំណុចជាប់គ្នាពិតប្រាកដ
ការគណនាក្រឡាឡើងវិញ	Resampling	បង្កើតរ៉ាស្ទ័រថ្មីក្រោយបំប្លែង

៧.៩. សំណួររំលឹក និងវាយតម្លៃ¶

ក. សំណួរយល់ដឹង¶

ពន្យល់ Georeferencing ជាបួនជំហាន។
ហេតុអ្វីក្រឡាកូអរដោនេជា GCP ល្អជាងខ្សែទឹកទន្លេ?
Polynomial 1 និង 2 ត្រូវការ GCP អប្បបរមាប៉ុន្មាន ហើយហេតុអ្វីមិនគួរប្រើតែចំនួនអប្បបរមា?
ពន្យល់ថាហេតុអ្វី RMS = ០ អាចជាសញ្ញាអាក្រក់។
ក្បួនបីសម្រាប់ Digitizing ដែលកាត់បន្ថយកំហុសឋានលេខា។

ខ. សំណួរអនុវត្តគោលគំនិត¶

ផែនទីក្រដាស ១:២៥ ០០០ មានកំហុសគូស ០,៥ មម។ គណនាកំហុសលើដី។ Georeferencing RMS ៣ ម បន្ថែមលើនោះ តើកំហុសសរុបប្រហែលប៉ុន្មាន?
អ្នកមាន GCP ១០ ប៉ុន្តែ ៨ នៅជ្រុងខាងលើឆ្វេង។ ពិពណ៌នាផលប៉ះពាល់ និងវិធីកែ។
តារាង GCP មួយមានកំហុស ០,៤ ០,៦ ០,៥ ៧,២ ០,៣ ភីកសែល។ តើត្រូវធ្វើអ្វី?
សម្រាប់រូបថតអាកាសចាស់ឆ្នាំ ១៩៦០ នៃភ្នំពេញ ដែលគ្មានក្រឡាកូអរដោនេ តើអ្នកនឹងរក GCP ពីណា?
ក្រុមពីរគូរស្ទឹងដដែល៖ ក្រុម ក មាន ២០០ ចំណុច ក្រុម ខ មាន ២ ០០០ ចំណុច។ ប្រវែងខុសគ្នា ៨%។ ពន្យល់មូលហេតុ ហើយស្នើមាត្រដ្ឋានគូររួម។

គ. កិច្ចការខ្លី¶

រកផែនទីក្រដាស ឬរូបភាពផែនទីចាស់មួយនៃតំបន់ដែលអ្នកស្គាល់ (ផែនទីក្នុងសៀវភៅ ប្លង់សាលា ផែនទីស្រុក)។ សរសេរមួយទំព័រ៖ ចំណុចណាខ្លះអាចជា GCP និងហេតុផល · ការបំប្លែងដែលអ្នកនឹងជ្រើស · ភាពត្រឹមត្រូវដែលអ្នករំពឹងពីមាត្រដ្ឋានផែនទី · វត្ថុអ្វីខ្លះដែលមានតម្លៃក្នុងការគូរជាវ៉ិចទ័រ។

កំណត់សម្គាល់សម្រាប់គ្រូបង្រៀន¶

ក. ការបែងចែកពេលវេលា ១៨០ នាទី¶

សកម្មភាព	ពេលវេលា
ស្ថានភាពបើកមេរៀន៖ ផែនទីក្រដាស	១៥ នាទី
Georeferencing និង GCP	៣០ នាទី
ការបំប្លែង	២៥ នាទី
RMS ចំណុចពិនិត្យ និងពិសោធន៍	៣៥ នាទី
Digitizing និងពិសោធន៍ចំណុចកំពូល	៣៥ នាទី
ដែនកំណត់ និងឧទាហរណ៍ក្រុងកំពង់ឆ្នាំង	៣៥ នាទី
សង្ខេប និងណែនាំលំហាត់	៥ នាទី
សរុប	១៨០ នាទី / ៣ ម៉ោង

ខ. ការភ្ជាប់ទៅមេរៀនបន្ទាប់¶

យើងបានឃើញកំហុសច្រើនប្រភេទរួចមកហើយ៖ លេខ ០ ដែលបាត់ ការភ្ជាប់ដែលបរាជ័យ GPS លម្អៀង និង RMS។ ដល់ពេលរៀបចំពួកវាឱ្យជាប្រព័ន្ធ៖

«តើយើងវាស់ និងរាយការណ៍គុណភាពទិន្នន័យដោយរបៀបណា ឱ្យអ្នកប្រើដឹងថាអាចទុកចិត្តបានប៉ុណ្ណា?»

សំណួរនេះនាំទៅ មេរៀនទី៨៖ គុណភាពទិន្នន័យ កំហុស និងមេតាទិន្នន័យ។

⬅️ មេរៀនទី៦ · ➡️ មេរៀនទី៨