លំហាត់ទី២៖ បរិយាកាស៖ ប្រៀបធៀប L1C និង L2A¶
ព័ត៌មានលំហាត់
មេរៀនពាក់ព័ន្ធ៖ មេរៀនទី២៖ រលកអេឡិចត្រូម៉ាញេទិច និងបរិយាកាស ការអនុវត្តដោយខ្លួនឯង · QGIS 3.34 LTR · ប្រហែល ១១០ នាទី
ស្ថានភាព¶
អ្នកមានរូបភាពតំបន់តែមួយ ក្នុងកម្រិតពីរ៖ L1C (ការចាំងផ្លាតកំពូលបរិយាកាស) និង L2A (ការចាំងផ្លាតផ្ទៃដី)។ គោលបំណងគឺមើលឱ្យឃើញដោយភ្នែក និងដោយលេខ ថាបរិយាកាសបន្ថែមអ្វីទៅរូបភាព ហើយហេតុអ្វីការវិភាគត្រូវប្រើ L2A។
គោលបំណង¶
- ទាញយករូបភាពតែមួយក្នុងកម្រិត L1C និង L2A។
- ប្រៀបធៀបតម្លៃរវាងកម្រិតទាំងពីរ តាមក្រុមរលក។
- វាស់ឥទ្ធិពលនៃពន្លឺផ្លូវ និងអ័ព្ទលើក្រុមរលកខ្លី។
- ប្រើរបាំងពពក (SCL) ដើម្បីដកក្រឡាពពកចេញ។
ឯកសារដែលប្រើ¶
- Sentinel-2 L1C និង L2A នៃ tile និងថ្ងៃដូចគ្នា (ឧបសម្ព័ន្ធ ខ)
- ស្រទាប់វ៉ិចទ័រតំបន់សិក្សារបស់អ្នក
ពិសោធន៍មុនចាប់ផ្ដើម · ១៥ នាទី¶
សកម្មភាពទី១៖ ទាញយករូបភាពពីរកម្រិត · ២៥ នាទី¶
- ក្នុង Copernicus Browser រកថ្ងៃតែមួយលើតំបន់របស់អ្នក ដែលមានពពកតិច។
- ទាញយក L1C និង L2A សម្រាប់ថ្ងៃ និង tile ដដែល។ (បើទំហំធំពេក ទាញយកតែ B2 B4 B8 B11 និងឯកសារ SCL របស់ L2A។)
- កត់ត្រាទំហំឯកសារ និងកាលបរិច្ឆេទផលិត (processing baseline) របស់នីមួយៗ។
តម្លៃខ្ទង់
ទិន្នន័យ Sentinel-2 ផ្ទុកជាចំនួនគត់។ ការចាំងផ្លាត = DN ÷ ១០ ០០០។ ចាប់ពី baseline 04.00 មានតម្លៃ offset (−១ ០០០) ដែលត្រូវដកចេញ។ ពិនិត្យមេតាទិន្នន័យ រួចប្រើរូបមន្តត្រឹមត្រូវក្នុង Raster Calculator៖ (band - 1000) / 10000 ឬ band / 10000។
សកម្មភាពទី២៖ ប្រៀបធៀបដោយភ្នែក · ២០ នាទី¶
- បើកបន្សំពណ៌ពិត (B4-B3-B2) សម្រាប់ទាំង L1C និង L2A ដោយប្រើ ការ stretch ដូចគ្នា (Min 0 · Max 3000 ក្នុងតម្លៃ DN)។
- ប្រៀបធៀបផ្ទាល់៖ តើមួយណាមានទឹកខ្មៅជាង? តើមួយណាមានកម្រិតពណ៌ខ្លាំងជាង?
- ធ្វើដូចគ្នាជាមួយបន្សំ SWIR (B12-B8-B4)។ តើភាពខុសគ្នារវាង L1C និង L2A ធំជាង ឬតូចជាងក្នុងបន្សំនេះ?
សកម្មភាពទី៣៖ ប្រៀបធៀបដោយលេខ · ៣០ នាទី¶
- បង្កើតចំណុចគំរូ ១០ (Random points ក្នុងតំបន់សិក្សា) ដែលគ្របដណ្ដប់ទឹក ព្រៃ ស្រែ និងតំបន់សាងសង់។
- Processing → Raster analysis → Sample raster values ដើម្បីទាញតម្លៃពី L1C និង L2A។
-
បំពេញតារាង (បម្លែងទៅការចាំងផ្លាតជាភាគរយ)៖
ចំណុច គម្របដី B2 L1C B2 L2A ភាពខុស B11 L1C B11 L2A ភាពខុស ១ -
គណនាមធ្យមនៃភាពខុសគ្នាសម្រាប់ B2 និង B11។
សំណួរ៖ ក្រុមរលកណាដែលមានភាពខុសគ្នាធំជាង? តើវាស្របនឹងទ្រឹស្ដីការខ្ចាត់ខ្ចាយឬទេ?
សកម្មភាពទី៤៖ របាំងពពក · ២០ នាទី¶
- បន្ថែមស្រទាប់ SCL (Scene Classification Layer · ២០ ម) របស់ L2A។
- តម្លៃសំខាន់៖ ៣ = ស្រមោលពពក · ៨ = ពពកប្រូបាប៊ីលីតេមធ្យម · ៩ = ពពកប្រូបាប៊ីលីតេខ្ពស់ · ១០ = cirrus · ១១ = ព្រិល/ទឹកកក។
-
Raster Calculator បង្កើតរបាំង៖
-
គុណរបាំងនឹងក្រុមរលកនីមួយៗ ឬប្រើវាជា NoData mask។ គណនាភាគរយក្រឡាដែលនៅសល់។
សកម្មភាពទី៥៖ ការសន្និដ្ឋាន · ១៥ នាទី¶
សរសេរ ៥ ប្រយោគ៖ អ្វីដែលបរិយាកាសបន្ថែម · ក្រុមរលកណារងផលច្រើនបំផុត · និងហេតុអ្វីអ្នកនឹងប្រើ L2A សម្រាប់ការវិភាគទាំងអស់។
លទ្ធផលដែលរំពឹងទុក¶
ប្រៀបធៀបលទ្ធផលរបស់អ្នកជាមួយរូបខាងក្រោម ដែលបង្កើតពីទិន្នន័យវគ្គ (Landsat 8 ភ្នំពេញ ឬ Sentinel-2 ក្រុងព្រះសីហនុ)។ លទ្ធផលរបស់អ្នកមិនចាំបាច់ដូចបេះបិទទេ ប៉ុន្តែលំនាំគួរតែស្រដៀងគ្នា។
អ្វីដែលត្រូវពិនិត្យ
- ចែកដោយ sin(មុំព្រះអាទិត្យ) បង្កើនតម្លៃទាំងអស់ ~២៧% (មុំ ៥១,៦°)។
- DOS ដកផ្លូវពន្លឺបរិយាកាស៖ ប្រែប្រួលច្រើនក្នុងខៀវ តិចក្នុង SWIR។
- រូបរាងសញ្ញាណកាន់តែជិតនឹងការចាំងផ្លាតផ្ទៃពិត។
អ្វីដែលត្រូវពិនិត្យ
- ពន្លឺខៀវខ្ចាត់ខ្លាំងជាង NIR ប្រហែល ១០ ដង ដែលធ្វើឱ្យមេឃពណ៌ខៀវ។
- ក្នុងរូបភាពពិត តម្លៃ «ងងឹតបំផុត» នៃ B2 ខ្ពស់ជាង B5 ច្រើន៖ នេះជាផ្លូវពន្លឺបរិយាកាស។
- វិធី DOS (មេរៀនទី៧) ដកតម្លៃនេះចេញ។
កំហុសទូទៅ និងដំណោះស្រាយ¶
| បញ្ហាដែលឃើញ | មូលហេតុទូទៅ | ដំណោះស្រាយ |
|---|---|---|
| L2A ងងឹតជាង L1C | ការកែតម្រូវបរិយាកាសដកផ្លូវពន្លឺ | ធម្មតា៖ ជាពិសេសក្នុង B2 |
| តម្លៃ > ១០ ០០០ | មិនទាន់ចែកដោយ scale factor | ចែក ១០ ០០០ (និងដក offset ១ ០០០ សម្រាប់ baseline ≥ ០៤.០០) |
| របាំងពពកខកខាន | ពពកស្ដើង និងស្រមោល | ប្រើ SCL ថ្នាក់ ៣ ៨ ៩ ១០ |
| ស្ថិតិខុសគ្នាខ្លាំងតាមតំបន់ | យកគំរូលើពពក | យកគំរូតែលើផ្ទៃស្អាត |
លទ្ធផលត្រូវប្រគល់¶
- តារាងប្រៀបធៀបតម្លៃ និងមធ្យមនៃភាពខុសគ្នា។
- រូបភាពប្រៀបធៀបពណ៌ពិត L1C និង L2A។
- របាំងពពក និងភាគរយក្រឡាប្រើការបាន។
ពិនិត្យលទ្ធផលដោយខ្លួនឯង¶
អាចវាយលេខខ្មែរ ឬលេខអារ៉ាប់។
១. ដើម្បីបម្លែង DN ទៅការចាំងផ្លាត ត្រូវចែកនឹងប៉ុន្មាន?
២. តម្លៃ SCL ណាដែលមានន័យថា «ពពកប្រូបាប៊ីលីតេខ្ពស់»?
៣. ជាទូទៅ ក្រុមរលកណាដែលភាពខុសគ្នា L1C−L2A ធំជាង៖ B2 ឬ B11? (វាយ B2 ឬ B11)
៤. កម្រិតផលិតផលណាដែលជាការចាំងផ្លាតផ្ទៃដី?
៥. ក្រុមរលក Sentinel-2 ណាដែលរចនាឡើងដើម្បីរកពពក cirrus?